حكاية .. بقلم .. بتول عبد المعز

حكاية
حروف قلمى المستحية
عايزة تقول كلام كبير
عايزة تقول إنت الأمير
لو قسيت حبة شوية
أوعى إنت تلوم عليه
شفت م الأيام كتير
شفت وغد مستخبى
جوه قلبى من سنىن
وفى حنانه كان معبى
الأشواك تنهش فى طير
والأشواق اللى مالكها
تترسم فى الحلم بير
كنت بأغرق من ساعتها
حتى حلمى كان أسير
يومها حسيت بالأسية
والغباوة اللى هية
دى الحياة اللى لقيتها
تعمل من قلبى الضحية
وفى هواها كنت أسير
عايز إنت تلوم عليه
بعد كل اللى عرفته
ألقى جرح فى حتة تانية
يتقهر القلب ليه
كل شئ أقدر عليه
فى الحياة ح أسير لوحدى
رافعة راسى شادة قدى
يوم ما أفرح ألقى ولدى
يبتسم لو ييجى عندى
يترسم سيفى وزندى
من ضياه تحلى الحياة
وفى حياته ألقى النجاة
وهى دى كل الحكاية
م البداية للنهاية
#بتول عبد المعز#

أعجبني

تعليق

مشاركة